تبليغاتX
عاشقانه های شازده کوچولو
سلام به همه سلام به دوستایی که نبودین و نپرسیدین شازده کوچولو

کجاست ؟ رفته بودم که برگردم نه به این دیری چقدر خسته ام از زندگی از

کهنگیه هزاران ساله بودن عمرم یکی به من بگه کجای دنیا از هوش رفتم

؟؟؟؟؟؟؟؟

 

 

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در چهارشنبه سوم تیر 1388 و ساعت 2:17 |

دیگه خسته شدم از تو از خودم حالم بهم میخوره از همه چیز آخه لعنتی این حرفارو به کی بگم به کی بگم از تو خورم به کی بگم از همه متنفرم از تو از خودم ازاین لغزشها و از این بی قراریها که نمیدونم عشقه یا نفرت لعنت به من که سگی مثه تو رو دوست داشتم لعنت به من که دیوونه شدم نه تو هستی نه اون نه آنها نه من ای خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااا بسه دیگه من کم آوردم آدمای خوشبخته روی زمین من کم آوردم من دیگه میرم دیگه هیچوقت یه شازده کوچولو توی این خراب شده نمی نویسه من میرم تموم شدم بیخیال من برو بروووووووووووووووو بذار تموم شه این عذاب این درد بذار بسوزم بذار تموم شه چرا راحتم نمیذاری سوختم عذاب شدم عذاب ... دارم تو گنداب باقی مونده از لجن عشقت غرق میشم دارم عذاب میکشم  ... خسته شدم لعنتی خسته شدم... چشمام دیگه کور شده ،  تو لاعلاجی من رو به قبله خوابیدم بلاخره تموم میشه... من تنهاترین شازده کوچولویی هستم که از بدبختی روی زمین فرود اومدم حالا هر شب همه ستاره ها میشن زنگوله هایی که میخندند میشن چشمای سیاه و من آب میشم اینسوی حصارهای بلند ازتون متنفرم از تو از خودم از همه متنفرم ، دیگه رفتم از اینکه هیچکس مرهم نشد مرسی من نیاز به هیچ مرهمی ندارم میرم تن به نیش مارها نمیدم روی همین زمین لعنتی با همین هوایی که تو لعنتی تنفسش میکنی خودم و خواب میکنم من رفته شدم بعد از رفتن تو بعد از خورد شدن بت چشمای تو من خورد شدم از خودم متنفرم لعنت به این زندگی که به آشغالی مثه تو اجازه زندگی میده همونقدر که به نفرین شده ای مثه من اجازه میده نفس بکشم

من میرم نمیرم تا سرکنم با عذاب بودن تو با نگاه خسته همه ثانیه هایی که تو رو آوردن میرم کی میخواد منو سرزنش کنه یکی بیاد منو اهلی کنه من خسته شدم از وحشت وحشی شدن تو خسته شدم

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در سه شنبه یکم بهمن 1387 و ساعت 0:13 |
            

ایام سوگواری امام حسین (ع) و شهیدان کربلا را  بر تمام شما دوستان تسلیت  عرض میکنم اگر تو این شبا اشکی ریختین منو فراموش نکنین که محتاجترینم به دعای تک تک شما


 

 

                        

محرم که میشود تو میرسی مثل همان ساعتهای جنون آمیز مرهم میشوی روی تمام زخمها محرم که میشود چشمانت کنار ستونهای هیئت میروید من پر میشوم از سکوت تو پر میشوی از من ،  من خورد میشوم در تو ،  تو ذوب میشوی در من … چه ساده آمدنت بهانه نجات بود فرشته پاکم بی آلایش تر از تمام فرشته های خدا چه چیزها را که نبردی چه چیزها که نیاوردی …؟؟؟ میبینم مرا میبینی لبخند میزنی منحنی شدن خطهای لبم را حس میکنم انگار لبخندت را پاسخ داده ام تو میایی من شروع میشوم

                                

 

امروز دیگر نه من منم نه تو آن توی آن روزها… عجیب تر میشود محرمها که من برایشان بیقرار بودم حالا با ترس هرشب میخواهم از خدا که هرگز نیایی تو زیر آوار خیانتهایت مردی من زیر ننگ تو خم شدم اما عاقبت تو رفتی من ماندم مثل سنگ و رود حالا محرمها از همیشه سیاهتر است مثل چشمان پر فریبت مثل قلبی که نداشتی مثل روزگارم …

                                          

                                    دیگر به چشمهات بدعات نمیشوم

                                    با چشمهای بی حیای تو غارت نمیشوم                       

                                    یک بوف کر خسته که در انتها به جز

                                    ویرانه های مرگ هدایت نمیشوم                               

                                    من یک لباس کهنه و افتاده از مدم 

                                   میدانم اینکه هیچم و قیمت نمیشوم                             

                                  هرچند هیکلتری از آرزوی  من

                                 دیگر اسیر این قد و قامت نمیشوم                              

                                 دیریست غافل از توام و این عجیب نیست

                                 که در نگاه شهر هم ملامت نمیشوم                            

                                  اما چقدر راحت و آسوده ام ببین                                  

                                  از آن زمان که مست نگاهت نمیشوم                          

                                 دیگر ببین مثل تو مغرور میشوم

                                 از چشمهای لعنتی ات دور میشوم                     

                                 دیگر به هیچ وجه نگاهت نمیکند

                                 حتی اگر نشد به خدا کور میشوم                                 

                                 دیگر برو برای خودت باش بعد از این

                                با دردهای بی کسی ام جور میشم                                

                                از چشمها خسته من معذرت مخواه

                                وقتی من از دقایق تو دور میشوم                                

 

 

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در سه شنبه هفدهم دی 1387 و ساعت 14:25 |

برای دیدن جدیدترین جکها و اس ام اس ها

www.minijoke.blogfa.com


سلام بعد از یه مدت خیلی خیلی زیاد که فکر کنم چند سالی میشه باز میخوام بنویسم توی این آشیونه متروک که جز خودم کسی توش نیست

 

باز پیدا شدم مثل همین چند قرن پیش که با هم روی نیمکت نشتیم امروز دیگر تو آن بت نیستی دیگر قفس نیستی اما من هنوز اسیرم باز پیدایت شد مثل همین چند سال پیش سر بزنگاه میآیی که مرا غرق در بیهودگی خیالت کنی اما چه فایده من سالها پیش بدست خودم ترور شدم

ولی تو مات شدی شاه بی همتای من ... من بردم و تو تا ابد شاه خائن میمانی شاه مات شده ... باز میآیی من میروم هرچند بند بند وجودم کش میاد اما میرم تو با عاشقانه های من سر نکن ...

 

دامنت شد خوابگاه خستگیم

اینچنین اغاز شد دلبستگیم

بعد از این هم آشیانت هر کس است باش با او

یاد تو ما را بس است

آخر اتش زد دل دیوانه را سوخت بی پروا دل پروانه را  

عشق من از من گذشتی خوش گذر

بعد از این حتی تو اسمم را نبر

خاطراتم را تو بیرون کن ز سر

دیشب از کف رفت فردا را نگر

آخر این یک بار از من بشنو پند

بر من  و بر روزگارم دل مبند

عاشقی را دیر فهمیدی چه زود

عشق دیرینت گسسته تار و پود

گرچه آب رفته با آید به رود

ماهی بیچاره اما مرده بود

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در چهارشنبه بیستم آذر 1387 و ساعت 0:12 |

قصه ای از عشق پنهان با دو دست شوق قلبم کاش میشد مینوشت

 اما ....

یکی آمد                  و یک احساس از یاس تو پرپر شد

دلم انگار میفهمید در انبوه غریبی ها                              رفاقت ها چو خنجر شد

 

اینجا بود وقتی که زمین اغاز حسرت شد 

 

و عشق آواره ای بی سرزمین در راه نفرت شد

بعضی وقتا هم اینجوریه دیگه چیکار میشه کرد بعضی وقتا یه دفعه یادت میاد حتی خدا هم باهات قهره این روزا عجیب میگذره نه مثل اون روزا این روزا به لطف این میله ها تا همیشه چشم از تو بسته ام تو گمشدی من غرق شدم  هیچکس درد مرنو نفهمیده حتی تو و حتی خدا که نمی دونم چه خوابی برای این همیشه سرگردون دیده

 

چقدر نگاهت روحم رو خراش داد و صدای نه مثل اون روزها مغرورت .... کاش کسی رو بیش از خودم داشتم و میدونم باز پشت میلها بهشت برین شده و من لایق آنسوی میله ها نیستم که حتی خواستم بهایی به قیمت دوستی داره و این بها خیلی گزافه

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در سه شنبه نوزدهم شهریور 1387 و ساعت 1:58 |
محکوم به سکوتم در این دیار خاموشی شاید

سکوتم مرا نجات دهد یا شاید خاطره ها ....

باید لال شد تا زنجیر رفاقت پاره نشود و

حصارها چه بلندند ..

 

عشق ...

قطره‌ ‌ دلش‌ دريا مي‌خواست. خيلي‌ وقت‌ بود كه‌ به‌ خدا گفته‌ بود. هر بار خدا مي‌گفت: از قطره‌ تا دريا راهي‌ست‌ طولاني. راهي‌ از رنج‌ و عشق‌ و صبوري. هر قطره‌ را لياقت‌ دريا نيست. قطره‌ عبور كرد و گذشت. قطره‌ پشت‌ سر گذاشت.قطره‌ ايستاد و منجمد شد. قطره‌ روان‌ شد و راه‌ افتاد. قطره‌ از دست‌ داد و به‌ آسمان‌ رفت. و هر بار چيزي‌ از رنج‌ و عشق‌ و صبوري‌ آموخت. تا روزي‌ كه‌ خدا گفت: امروز روز توست. روز دريا شدن. خدا قطره‌ را به‌ دريا رساند. قطره‌ طعم‌ دريا را چشيد. طعم‌ دريا شدن‌ را. اما... روزي‌ قطره‌ به‌ خدا گفت: از دريا بزرگتر، آري‌ از دريا بزرگتر هم‌ هست؟ خدا گفت: هست. قطره‌ گفت: پس‌ من‌ آن‌ را مي‌خواهم. بزرگترين‌ را. بي‌نهايت‌ را. خدا قطره‌ را برداشت‌ و در قلب‌ آدم‌ گذاشت‌ و گفت: اينجا بي‌نهايت‌ است. آدم‌ عاشق‌ بود. دنبال‌ كلمه‌اي‌ مي‌گشت‌ تا عشق‌ را توي‌ آن‌ بريزد. اما هيچ‌ كلمه‌اي‌ توان‌ سنگيني‌ عشق‌ را نداشت. آدم‌ همه‌ عشقش‌ را توي‌ يك‌ قطره‌ ريخت. قطره‌ از قلب‌ عاشق‌ عبور كرد. و وقتي‌ كه‌ قطره‌ از چشم‌ عاشق‌ چكيد، خدا گفت:

حالا تو بي‌نهايتي، چون كه‌ عكس‌ من‌ در اشك‌ عاشق است

 

 


 

غزلهایم

                  تمام ِ خوابهایم

                              نیمه کاره      

                 کنار ِ   بسترم

 جای نفس ها

                ناله ناله                         

 تمام ِ دفترم گم شد

 

                   به باد   و   آب   دادم

                                  پاره پاره

                      ولی من مانده ام 

        نیمه   ،    هنوزم

                              ... نیمه کاره                               

 

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در دوشنبه بیست و یکم مرداد 1387 و ساعت 0:34 |
سلام دوستان عزیز بعد از یه مدت طولانی اومدم و تصمیم دارم دوباره وبلاگو راه بندازم از اینکه تو این مدت هیچکس برام نظر نذاشته و در مجموع بهم ثابت شده وبلاگم مفت گرونه اصلا ناراحت نیستم از این به بعد فقط واسه دل خودم تو این وبلاگ مینویسم و بس خوشحالم هیچکس با من حال نمیکنه


+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در دوشنبه چهاردهم مرداد 1387 و ساعت 0:36 |

هیچ کس دلش برای من تنگ نشده بود ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ من این همه روز نبودم هیکس نگفت این شازده کوچولوی بدبخت مرده یا زنده اس مهم نیست باور کنید اصلا مهم نیست

فردا میامو اساسی آپ میکنم الان اصلا حال ندارم فعلا بای

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در شنبه هشتم تیر 1387 و ساعت 23:52 |
بعد از مدتها میخوام آپ کنم و قصد دارم براتون چند تا والپیپر از مناظر رویایی و عاشقانه بذارم امیدوارم خوشتون بیاد و با نظراتتون کمک کنید که زودتر قیافه وبلاگو عوض کنیم  من خسته شدم از این زندگیه پر از درد و عذاب

 برای دیدن والپیپرها برید ادامه مطالب


خب من به واقع دارم سعیمو میکنم بذارید یه چیزیو در گوشتون یواشکی بگم قصدم بود بیامو یه پست خداحافظی بذارمو برم و دیگه این وبلاگو تعطیل کنم اما دل نمیومد مگه من به جز مریم و  شما ها که گاه و بی گاه حالمو میپرسید کس دیگه ایو دارم ؟؟؟؟ ندارم دیگه اینه که منصرف شدم  می خوام فعلا زندگی کنم حتی به اجبار ... مهم نیست که یه پرنس تنها و خسته هستم مهم نیست که هیچ گل سرخی ندارم مهم نیست ... مهم نیست که تو اخترکم تک و تنها بشینم و طلوع و غروب خورشید و نگاه کنم ...

 

ليلی زير درخت انار نشست.درخت انار عاشق شد، گل داد، سرخ سرخ. گل ها انار شد، داغ داغ. هر انار هزار تا دانه داشت.دانه ها عاشق بودند، دانه ها توی انار جا نمی شدند.انار کوچک بود.دانه ها ترکيدند. انار ترک برداشت.خون انار روی دست ليلی چکيد…

 ليلی انار ترک خورده را از شاخه چيد. مجنون به ليلی اش رسيد.
راز رسيدن فقط همين بود.
کافی است انار دلت ترک بخورد.


 شروعی تازه می خواهد غزل های نفس گیرم


ازاین اشعار معمولی و زخمی سخت دلگیرم


تمام لحظه ها آبستن تکرار و پاییزند


به فریادم برس در این همه تکرار زنجیرم


دلم انگار می پوسد در انبوهی ز تنهایی


ولی گه تازگی ها خواب می بینم از او سیرم


در این دنیای بارانی که آغوش زمین خیس است


کویری تشنه و خشکم که با خورشید درگیرم

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در شنبه یکم تیر 1387 و ساعت 12:50 |

حالا که می رسی به من از اتفاق ها

 

                        باید تمام ِ قصه شوی از کلاغ ها

 

چیزی سرم نمی شود از چشم های تو

 

                             یک لحظه هم نگاه نکن نه!...فقط برو

 

 

امروز میخوام آخرین پست گلایه هامو بذارم این آخرین پست دل غمین بودن هاست آخرین پستیه که توش مینویسم " دوستت داشتم کاش فهمیده بودی " بعد این شاید اینجا یه کم تغییر کنه اما خدا میدونه که این دل دیوونه هیچ وقت عوض نمیشه  اینم آخرین پست عاشقانه های مینی پرنسس

                                                            

 


خسته شدم خسته از نبودنت از غصه خوردن واسه لحظه هایی که رفتو از خاطراتی که واسه تو هیچ ارزشی نداشت متاسفم نه برای تو برای دلم و شاکی ام خدا از تو شاکی ام از تو که منو بیگناه به دام انداختی این تو بودی که تقدیرمو سوختن گذاشتی ازت شاکی ام ... ازت دلگیرم ... کی میخوای جواب منو بدی کی می خوای حقمو بگیری کی ... خدا خسته شدم تا کی خدا سوختن تا کی مگه من آدم نبودم آخه آدم  اسیر به چه دردی میخوره منو تو قفس میخواستی آخه یکی نیست بگه عشق که زنجیر نبود تو چرا از عشق واسم زنجیر ساختی منو زندونیه عشق کردی منو مجنون کردی منو دیوونه کردی عاشق بودم ... حالا عاشق عذابم .. حالا عاشق تنفرم عاشق جنونم ...و تو مقصری خدا ..

دنیا که شروع شد زنجیر نداشت ،

 

خدا دنیای بی زنجیر آفرید .

 

آدم بود که زنجیر را ساخت ، شیطان کمکش کرد .

 

دل ، زنجیر شد ،  زن ، زنجیر شد .

 

دنیا پر از زنجیر شد و آدم ها  همه دیوانه زنجیری !

 

خدا دنیا را بی زنجیر می خواست .

 

نام دنیای بی زنجیر اما بهشت است .

 

امتحان آدم همین جا بود .دستهای شیطان از زنجیر پر بود .

 

خدا گفت : زنجیرهایتان را پاره کنید . شاید نام زنجیر شما عشق است .

 

یک نفر زنجیرهایش را پاره کرد . نامش را مجنون گذاشتند.

 

مجنون اما نه دیوانه بود و نه زنجیری . این نام را شیطان بر او گذاشت .

 

شیطان آدم را در زنجیر می خواست .

 

لیلی ، مجنون را بی زنجیر می خواست .

 

لیلی می دانست خدا چه می خواهد .

 

لیلی کمک کرد تا مجنون زنجیرش را پاره کند .

 

لیلی زنجیر نبود . لیلی نمی خواست زنجیر باشد .

 

لیلی ماند .

 

زیرا لیلی نام دیگر آزادی است .


 

 

دیگه تمومه عزیزم دیگه برو برو خوش باش

برو خوشبختیت آرزومه ... برو

برو دیگه با نگاهت زندگیمو سیاه کردی برو

این بوسه این بار بوسه خداحافظیه

برو راحت زندگی کن من هنوز زنده ام

 

 

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387 و ساعت 16:37 |
دوستای گلم سلام مرسی از لطفتون و از اینکه سر زدین و از اینکه تو ی این مدت با نظراتتون به من کمک کردین چند روز پیش مریم با همه کم عقلیش حرف خوبی زد گفت این وبلاگت شده جای غم و غصه دیگه هیچ مطلب مفیدی توش نمی ذاری ... خب راست میگه میدونید این روزا خیلی دلم داغونه نمی خوام غمگین باشم اما خب دیگه پیش میاد ...  دو تا پست امروز و فردا رو که بذارم کلا دیگه سعی میکنم فرمت وبلاگمو عوض کنم این یه قوله ... پس بعد از تعطیلات با یه مینی پرنسس جدید در خدمتتونم

                                        

     


 

به دلم می گویم :
  

                   شاید این شعرفرو سوخته در شمع شبم


                                          
شاید این نامه که برباد نوشتم بر دوست  

     
                       
برتن باد بماند وبه دستش برسد نیمه شبی


         
شاید این درد مدام به سرانجام رسد


                        
شاید این رنج همیشه به سحر هم نرسد


        
وتن خونی ورنجور وپراز تاول من


                        
ره خود یابدو از حادثه بیرون بشود نیمه شبی


       
شاید این خانه بی رونق رویاهایم


                       
شاید این کلبه تاریک و خموش


       
ازسر معجزه ای آینه باران بشودنیمه شبی


به دلم می گویم :
                          
مدتی هست دعا می خوانم


مدتی هست نگاهم به تماشای خداست


                         
مدتی هست امیدم به خداوندی اوست


نغمه اشک مرا گوش خدا می شنود


                         
شاید این قفل دروغین که به بغضم زده ام


با سر نیشترخاطره ای باز شود


                         
شاید این گریه آرام فغانی بشود نیمه شبی


مرغ جانم هوس رنگ پریدن دارد


                        
ومن بندی رویای زمین


                                         
قفسی جنس قناعت برو ساخته ام


به دلم می گویم:
                                           
قفسم کم رمق است


                                                 
شاید این دخمه بی پنجره در هم شکند


                    
شاید این عمر قفس گونه به پایان برسد نیمه شبی


به دلم میگویم…..


                      
به دلم میگویم
ودلم میگوید :

                    همه اینها وعده ست


                             
همه اینها سخنانیست که من می دانم


از برای غم هر روزه ی من میگویی


                            
پر از شایدو ای کاش و پر ناباوری اند

 

به دلم میگویم:
                          
عازم یک سفرم


                  
سفری دور به جایی نزدیک


                                          
سفری از خود من تا به خودم


                                                                    
شاید این بار سفر چاره کارم بشود


شاید این وعده بیهوده به جایی برسد
                                                    نیمه شبی ...

 

باید به من تسلیت گفت دیگه باید بپذیرم فقط نمی دونم این دلم چرا بعضی وقتا بهونه

میگیره ... راستی بچه ها گفتم بهتوون ؟؟؟ نه نگفتم .. گل سرخم بود همون که خیلی خاطرش

عزیز بود اما به خاطر روباه ... گل سرخمم رفت توی یه اخترک دیگه ساکن شد که دیگه

چشمش به من نیافته

راستی سهم من چی بود ..؟؟؟ فقط باید حسرت و یه مشت خاطرات ریز و درشت برام می موند

 من فقط بازیگری بودم که به بقیه نقشا امید دادم اما خودم سیاهی لشگر شدم  نمیدونم چه

سودی داشت نمی دونم خدا که میدونست من دیوونه سست تر از اینم که بتونم جلوی

سیاهی اون چشما تاب بیارم راستی شما اگه کسیو که دوستش دارین ببین که صورتش آش

 و لاش شده و بترسید از اینکه  دوست داشتنتون یه روزی بشه ترحم و یه روزی برسه که

با خودت بگی من می توونم با این قیافه سر کنم از ترسه این سست بشی تو دوست

 داشتنت ، کمی بیای عقب بعد یه دفعه ببینی پای این یه لحظه لغزش دارین یه عمر تاوان

میدید و عذاب میکشید چیکار میکنید؟؟؟؟؟

     

          

این روزا شاعر شدم کار عشقه دیگه شبا میشینم تو اتاقم و تا صبح با کلمه ها بازی میکنم و

دلمو با این دوستت دارم ها خوش میکنم تو شبا دور از همه حرفا و صداهایی که بهم میگن

اشتباه کردی بر میگردم به آغوش اشتباهم و دوباره میبینم که هنوز دوستش دارم زبونم

نفرینش میکنه و دلم هنوزم که هنوزه تحسینش میکنه ...یکی به من بگه عقلم کجاست ؟

 چه اشتباهی كردم كه اسمتو آوردم
خوبیش اینه لااقل واست قسم نخوردم
راستی چه عالمی بود اگه بدا نبودن
جدا می شیم ما از هم، چون خیلی ها حسودن
دیشب تا صبح نشستم زیر نگاه مهتاب
تو خیلی خوبی اما، فقط تو عالم خواب
عكسا و هدیه هاتم، می دم به یه واسطه
تا كه به خیر و خوشی، تموم شه این رابطه
حرفای عاشقونه همش ماله قدیمه
مث همون حرفا كه ماها بهم زدیمه
هر وعده ای كه دادی به هركسی عمل كن
غصه هاشو یه جوری، با مهربونی حل كن
نذار كه عشقت واسش مشكل و دردسر شه
نذار كه از دست تو، راهی یه سفر شه
چه وقتایی تلف شد با تو سر قرارا
تكلیفا روشن می شه همیشه تو بهارا
گناه تو همین بود نداشتن صداقت
اما گناه من بود نكردن خیانت
سفیدی نگاهت، نابه شبیه برفه
آب می شه زود و فقط به قیمت یه حرفه
دیگه خدانگهدار، لحظه های قیمتی
منو ببخش عزیزم هركی داره قسمتی
دنیارم اگه بدی دلم ازت صاف نمی شه
دلی كه بشكنه و كدرشه، شفاف نمی شه
نه دیگه، دوست دارم محاله باورم بشه
اسم تو دیگه محاله تو دلم جا بشه
حیف اون بتی كه از تو برای خودم ساخته بودم
من مقصر نبودم چون تو رو نشناخته بودم
اصل مطلب اینه كه برو پی كار خودت
دیگه نمی خوامت، لعنت به تو و اون روز تولدت

 حیف لحظه هی خوبی كه برای تو گذاشتم
حیف غصه ای كه خوردم، چون ازت خبر نداشتم
حیف اون روزا كه كلی ناز چشماتو كشیدم
حیف شوقی كه تو گفتی داری اما من ندیدم
حیف حرفای قشنگی كه برای تو نوشتم
حیف رویام كه واسه تو از قشگیاش گذشتم
حیف شبها كه نشستم با خیالت زیر مهتاب
حیف وقتی كه تلف شد واسه دیدن تو، توی خواب
حیف با وفایی من، حیف عشق و اعتمادم
حیف اون دسته گلی كه، توی پاییز به تو دادم
حیف فرصتهای نقرم، حیف عمرم و دقیقم
حیف هر چی به تو گفتم، راس راسی حیف سلیقم
حیف اشكایی كه ریختم واسه تو دم سپیده
حیف احساس طلاییم، حیف این عشق و عقیده
حیف شادیم توی روزی كه می گن تولدت بود
حیف عاشقیم كه گفتی اولش كار خودت بود
حیف اون همه قسم ها كه به اسم تو نخوردم
حیف نازی كه كشیدم چون كه طاقت نیاوردم
حیف اون كسی كه دائم عاشقم بود توی رویا
حیف كه تو از راه رسیدی اونو دادمش به دریا
حیف چیزی كه ندارم، حیف ذوقی كه نكردی
حیف گرمای دستم، كه سپردمش به سردی
حیف قلبم كه یه روزی دادمش دستت امانت
حیف اعتماد اون روز، حیف واژه خیانت
حیف اون شبی كه گفتم پیش تو كم ستاره
حیف اون حرفا كه گفتی، گفتم اشكالی نداره
حیف چشمایی كه گفتم، به تو با لبای خندون
حیف آرزوی دیدار، با تو بودن زیر بارون
حیف هر چی كه سپردم، حیف هر چی كه نبودی
حیف تكلیفم، بیاو روشنش كن تو به زودی
        


 

                     

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در یکشنبه دوازدهم خرداد 1387 و ساعت 10:47 |
 

                      

این وبلاگ تا زمانی که نظرات به تعداد قابل توجهی     نرسه آپ نخواهد شد   ( منتظرم زود باشید )

 

                   

 

 

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در چهارشنبه هشتم خرداد 1387 و ساعت 12:50 |

 هيچ کس اشکي براي ما نريخت ...هر که با ما بود از ما مي گريخت ...چند روزي ست حالم ديدنيست... حال من از اين و آن پرسيدنيست... گاه بر روي زمين زل مي زنم... گاه بر حافظ تفاءل مي زنم... حافظ ديوانه فالم را گرفت... يک غزل آمد که حالم را گرفت: ... ما زياران چشم ياري داشتيم... خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم  ( آخه من به چه امیدی آپ کنم ....)


در اینجا به علیرضا تبریک میگم از نظرش هم خیلی ممنونم

 



گمان نمی کنم این دستها بهم برسند

                            دو دلشکسته در انزوا بهم برسند              

ضریح و نذر رها کن بعید میدانم

                            دو دست دور به زور دعا بهم برسند

کدام دست رسیده به دست دلخواهش

                           که دستهای پر از درد ما بهم برسند

فلک نجیب نشسته و موذیانه به فکر

                          که پیش چشم من این دو چرا بهم برسند

شکوه عشق به زیر سوال خواهد رفت

                          وگرنه میشود اسان دو تا بهم برسند

                                                                             " قیصر امین پور "

 


دوستای خوب بی معرفت که یه سر نمیزنید به ما امیدوارم هرجا هستید موفق باشید

شمع روشن کردم و منتظر قدمهاتونم یه وقت راهو گم نکنید .... با شما هستما .. آره دیگه پس با یکی ؟؟؟؟

                                                                                         

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در دوشنبه ششم خرداد 1387 و ساعت 12:34 |

         

 


                                   

 

                                                عاشقت خواهم ماند بی آنکه بدانی

 

                                                دوستت خواهم داشت بیآانکه بگویم

                 

                                                  درد دل خواهم گفت بی هیچ کلامی

 

                                                   گوش خواهم داد  بی هیچ سخنی

 

                                                  در اغوشت خواهم گریست  بی آنکه حس کنی

 

                                                  در تو ذوب خواهم شد بی هیچ حرارتی

 

                                                 این گونه شاید احساسم نمیرد 

                                                                                       

          

   

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در یکشنبه پنجم خرداد 1387 و ساعت 15:23 |
 

بذار یواش شروع کنم ، سلام گلم ، هم نفسم

 

                            آرزوهام راضی شدن دیگه به  تو نمی رسم

تو آينه خودتو ببين چه زود زود
توي جووني غصه اومد سراغت پيرت كنه
نذار كه تو اوج جووني غبار غم
بشينه رو دلت يهو پير و زمين گيرت كنه
منتظرش نباش ديگه اون تنها نيست
تا آخر عمرت اگه تنها باشي اون نمياد
خودش ميگفت يه روزي ميذاره ميره
خودش ميگفت يه روز خاطره هاتو ميبره از ياد
آخه دل من دل ساده من تا كي ميخواي خيره بموني به عكس روي ديوار
آخه دل من دل ديوونه ی من ديدي اونم تنهات گذاشت بعد يه عمر آزگ
ديدي اونم رفت اونم تنهات گذاشت رفت
تو موندي و بي كسي و يه عمر خاطره پيش روت
ديگه نمياد ديگه پيشت نمياد


از اون چي موند برات به جز يه قاب عكس روبه روت
آخه دل من دل ساده من تا كي ميخواي خيره بموني به عكس روي ديوار
آخه دل من دل ديوونه ی من ديدي اونم تنهات گذاشت بعده يه عمر آزگار
تا كي ميخواي بشيني به پاش بسوزي
تا كي ميخواي بشيني چشم به در بدوزي
در پي پيدا كردن كسي برو
كه فقط واسه خودت بخواد تورو
در پي پيدا كردن كسي برو كه فقط واسه خودت بخواد تورو


 داستان کوتاه

مرد و زن جوانی سوار بر موتور در دل شب می راندند . آنها عاشقانه یکدیگر را دوست داشتند.

زن جوان: یواش تر برو ، من می ترسم.

مرد جوان: نه ، اینجوری خیلی بهتره.

زن جوان: خواهش میکنم ، من خیلی می ترسم.

مرد جوان: خوب ، اما اول باید بگی که دوستم داری.

زن جوان: دوستت دارم ، حالا میشه یواش تر برونی.

مرد جوان: منو محکم بگیر.

زن جوان: خوب حالا میشه یواش تر بری.

مرد جوان: باشه به شرط اینکه کلاه کاسکت منو برداری و روی سر خودت بذاری ، آخه نمیتونم راحت برونم. اذیتم میکنه.

روز بعد واقعه ای در روزنامه ثبت شده بود. برخورد موتور سیکلت با ساختمان حادثه آفرید. در این سانحه که به دلیل بریدن ترمز موتورسیکلت رخ داد ، یکی از دو سرنشین زنده ماند و دیگری درگذشت. مرد جوان از خالی شدن ترمز آگاهی یافته بود. پس بدون اینکه زن جوان را مطلع کند با ترفندی کلاه کاسکت را بر سر او گذاشت و خواست تا برای آخرین بار دوستت دارم را از زبان او بشنود و خودش رفت تا او زنده بماند.

 

 

                                                        

 

تصمیم گرفتم بیرونت کنم به هر قیمتی باید بری تو خودت راهتو جدا کردی من خنجر جداییمونو به قلب سنگت زدم تو دیگه تمومی برو نمون دیگه یه لحظه جلوم آفتابی نشو دیگه نمی خوام چشماتو 
، چشمای سیاه و فریبندتو  ببینم نه نمیخوام یادم بیاد با چشمات دلمو برده بودی   دیگه نمی خوام صدای لطیفتو بشنوم دیگه نمیخوام باید بری باید بری و همه خاطراتتو با خودت ببری

راستی یادته گفتی دلم میخواست ....!!!! منم یادمه آخه این آرزوی منم بود ولی مثل خیلی از چیزا که خیلی دیر بهم گفتیم اینم حسرتم شد ... ای وای بازم یاد تو انداختی تو ذهنم .. برو واینسا

 

                                                       

 

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در شنبه چهارم خرداد 1387 و ساعت 12:3 |

 

نیمه شب از خوابم پا میشم نیستی پیشم

باز دیوونه میشم دوریه تو تیشه زد به ریشه ام

نیستی پیشم ...

        

 


 می خوام داد بزنم میخوام حسرت با تو بودن و خورد کنم آره با تو هستم با تو رنگ نگاهت منو از درد رها کرد و حالا همون رنگ نگاهت داره دیوونم میکنه به تو که داغ عشقت سرنوشتم شد می خوام داد بزنم بگم ....

           


       

نمی خوام بگم دوستم داشته باش چون می دونم دوستم نداری....

 نمی خوام بگم عاشقتم چون می دونم عاشق یکی دیگه ای.....

نمی خوام بگم برای من باش چون می دونم سهم یکی دیگه ای....

نمی خوام بگم با من حرف بزن چون می دونم با من حرفی واسه گفتن

نداری....

 فقط میگم ...منو ببخش...منو ببخش چون عاشقت شدم.... و

نمي بخشمت ....بخاطر تمام خنده هايي كه از صورتم گرفتي ....

 بخاطر تمام غمهايي كه بر صورتم نشاندي ....

نمي بخشمت.... بخاطر دلي كه برايم شكستي .... ..

 بخاطر احساسي كه برايم پرپر كردي .....

 نمي بخشمت .... بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي.....

بخاطر نمكي كه بر زخمم گذاردي....

تا همیشه لعنت به تو که عشقت که حسرت باتو بودن منو کشت ...

طفلی دل ساده من  نشد تو رو نگه داره 

                                 فقط یادم میاد نوشت چشماتو خیلی دوست داره

تو سهم  من نبودی یا بودی و دزدیدنت من جمله های آخرتو مرور می کنم " دوستت  داشتم اما قسمت نبود " خیالت وجودمو میسوزونه یاد اون لحظه بی تکرار یاد آخرین بار  ، یادت منو میکشه آخر اما تو نفهمیدی من پشت اون لبخند که گفتم خوشبخت باشی اشکم جاری بود ... خداحافظ خواهش میکنم از خیالم برو داشتم فراموشت میکردم اما باز دوباره دیدمت ... برو خداحافظ همین حالا ... خداحافظ کاش بری کاش بری و دیگه هرگز چشمای وسوسه انگیزتو نبینم کاش بری و واسه همیشه یادتم با خودت ببری لعنت به تو ...

 خدا لعنتت کنه خیلی دوستت داشتم

       

خداوندا

اگر روزی بشر گردی

ز حال ما باخبر گردی

پشیمان میشوی از قصه خلقت

ازین بودن ازین بداعت

خداوندا

نمیدانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است

چه زجری میکشد آن کس که انسان است

و از احساس سرشار است

           

 کم لطفی دوستای خوبم رو می ذارم به حساب

امتحانا .... منتظرتون هستم در تمام طول امتحانات

 بی وقفه آپ میکنم                    

                                             قربون همتون

 

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در چهارشنبه یکم خرداد 1387 و ساعت 13:15 |

قهرمانی  شایسته تیم پرسپولیس رو به همه هوادارانش تبریک میگم

پرسپولیس زلزله                       محبوب هرچی دله       

 

عجب بازی بود دم بچه های پرسپولیس گرم ، گل کاشتن خدایی دم همشون گرم قهرمانی لیاقت میخواست حق به حق دارش رسید

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387 و ساعت 19:1 |

وقتي گريبان عدم با دست خلقت مي دريد

                        وقتي ابد چشم تو را پيش از ازل مي آفريد       

وقتي زمين ناز تو را در آسمان ها مي كشيد

                       وقتي عطش طعم تو را با اشك هايم مي كشيد

                               من عاشق چشمت شدم

                               
نه عقل بود و نه دلي 

چيزي نمي دانم از اين ديوانگي و عاقلي

                               يك آن شد اين عاشق شدن،

 
دنيا همان يك لحظه بود

                           آن دم كه چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود

                          وقتي كه من عاشق شدم،                              

شيطان به نامم سجده كرد       

                           آدم زميني تر شده و عالم به آدم سجده كرد      

من بودم و چشمان تو             ، نه آتشي و نه گلي


         چيزي نمي دانم از اين ديوانگي و عاقلي

 امروزم باز از اون روزایی که اول بسم الله اش با یاد تو شروع شد کاش هیچوقت تصمیم نمی گرفتی منو دلداری بدی ... کاش هرگز دل به خنده های تو ... دل به مهربونی نگاهت نمی بستم کاش هیچوقت به مریم نمگفتم " امروز نگاهش ... " کاش ... هنوزم که هنوزه یاد اون لحظه ها دیوونم میکنه هنوزم که هنوزه نمی دونم با این همه بدیات چرا از یادم نمیری چرا چشمات تو دلم نمیمیره ... چرا اومدی تا جای خالی همه چی و پرکنی و حالا که میری جای تو و همه زندگیم خالی شده ... کجایی تو ؟؟؟

یه چند وقتیه هیچکدومتون دیگه سراغی ازم نمی گیرین دیگه از همتون دلگیر شدم از شماها که اسمتون رفیقه و رسمتون ...

 

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387 و ساعت 10:19 |

شبیه برگ پاییزی پس از تو قسمت بادم

 

                            خداحافظ ولی هرگز نخواهی رفت از یادم

 

خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو میمیرم

 

                         در این تنهایی مطلق که می بندد به زنجیرم

 

وبی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد

 

                               و برف نا امیدی برسرم همواره می بارد

 

چگونه بگذرم از عشق از دلبستگی هایم

 

                       چگونه می روی با این که میدانی چه تنهایم

 

خداحافظ تو ای همپای شبهای غزلخوانی

 

                             خداحافظ به پایان آمد این دیدار پنهانی

 

خداحافظ بدون تو گمان کردی که میمانم

 

                            خداحافظ بدون من یقین دارم که میمانی

 

 

 

دلم می خواست این  پست واقعا پست خداحافظی بود با همه اون خاطرات با همه اون لحظات اما می دونم نمیشه میدونم من هنوزم اسیرم اسیر چشمای سیاهی  که روزگارمو

 سیاه کرد ،

ای خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا من دیگه طاقت ندارم امشب عجیب دلم تپش داره لعنتی امشب کجایی ؟؟ امشب داری چیکار میکنی که خوابو ازم گرفتی  ؟؟؟؟

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387 و ساعت 23:53 |
دیروز که تولد مریم بود و ما رفتیم خونشون هر چی به خود بی شعورش گفتم یه شام آبرومند بده یه دسر آبرومند حداقل منه بدبخت رفتم خودمو ... تا یه کادو به این باحالی واست خریدم دلم نسوزه که انگار پولمو تو جوب ریختم دریغ از یه ذره انسانیت ... منم محبت تموم کردم و بهش گفتم که کادومو پس میگیرم

شوخی کردم بابا

مریمی بهترین و باحالترین و با مرامترین دوست منه که همیشه واسه بودنش از خدا تشکر کردم

دیروز تولد مریم بود و من متاسفانه به خاطر عوامل محیطی نتونستم آپ کنم و حالا امروز باز با یه کم تاخیر تولد مریم عزیزمو تبریک میگم مریمی گلم توووووووووووووووووووووولددددددددددددددددددددددددتتتتتتتتتتت مبارککککککککککککککککککککککککککک

 

 

 

امیدوارم امسال به جرگه متاهلین بپیوندی و سال دیگه شیرینی عروسی و تولدتو با هم بخوریم  با هزارتا بوس تولدت مبارک

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387 و ساعت 12:50 |

 

وقتي گريبان عدم با دست خلقت مي دريد
وقتي ابد چشم تو را پيش از ازل مي آفريد
وقتي زمين ناز تو را در آسمان ها مي كشيد
وقتي عطش طعم تو را با اشك هايم مي كشيد
من عاشق چشمت شدم
 نه عقل بود و نه دلي
چيزي نمي دانم از اين ديوانگي و عاقلي
يك آن شد اين عاشق شدن،
 دنيا همان يك لحظه بود
آن دم كه چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود

وقتي كه من عاشق شدم،

شيطان به نامم سجده كرد

آدم زميني تر شده و عالم به آدم سجده كرد

من بودم و چشمان تو

، نه آتشي و نه گلي
چيزي نمي دانم از اين ديوانگي و عاقلي

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387 و ساعت 18:16 |

این تصویر یه شازده کوچولوئه که میخواد بپره بره ولی به کجا ؟؟؟ چه جوری ؟؟؟ میبینی چه جوری با حسرت نگات میکنه سعی داره غرورشو حفظ کنه ولی بازم تو عمق نگاهش حسرته .... شازده کوچولو خسته شده آخه یکی بگه کدوم  آدم عاقل واسه خاطر یه خاطره دور دست سر دیدن بازی پرسپولیس تا صبح خوابش نمی بره ؟؟؟ خوب عاقل نیستم .... چی کار کنم ... همه چیز یاد آوره ...خدا صبرتون بده که منو تحمل میکنید

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387 و ساعت 12:32 |
 

کسی در باد می خواند تو را تا اوج میخواهم

                                       برای ناز چشمانت چه بی صبرانه می مانم

دلم تنگ است و بی یادت در این غربت نمی مانم

                                       تو هستی در وجود من تورا هرگز نمی رانم

آره یکی توی باد میخووند و همه حرفاشم باد بود بس ....  باید مجانی دیوانه شویم بدون سکوت

اینم اون سوپرایزی که قولشو به پرستو خانوم داده بودم البته به خاطره یه سری از مشکلات سیستمم اونجور که میخواستم نشد ولی به زودی بهترش میکنم فعلا این باشه تا بعد....

هزار نام

ای شما
!ای تمام عاشقان هر کجا
از شما سوال می کنم
نام یک نفر غریبه را
در شمار نام هایتان اضافه می کنید ؟

یک نفر که تا همین دو روز پیش
رد پای خویش را
لحن مبهم صدای خویش را
شاعر سروده های خویش را نمی شناخت
گرچه بارها و بارها
نام این هزار نام را
از زبان این و آن شنیده بود



یک نفر که تا همین دو روز پیش
منکر نیاز گنگ سنگ بود
گريه گیاه را نمی سرود
آه را نمی سرود
شعر شانه های بی پناه را
حرمت نگاه بی گناه را
و سکوت یک سلام
در میان راه را نمی سرود
نیمه های شب
... نبض ماه را نمی گرفت

 روزهای چهارشنبه ساعت چهار بارها شماره های اشتباه را نمی گرفت

ای شما
ای تمام نام های هر کجا
زیر سایبان دست های خویش
جای کوچکی به این غریب بی پناه می دهید؟
این دل نجیب را
این لجوج دیر باور عجیب را
در میان خویش
راه میدهید ؟

قیصر امین پور

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387 و ساعت 11:16 |
 

کی مهربونیتو گرفتارمن غرقابه درد؟

 

کی دستای عزیزتو تبر برای ساقه کرد؟

 

 کینه رو کی یاد تو داد؟ تو هم شدی مثل همه؟

 

از تن گرم عاشقت کی ساخته یه مجسمه؟

 

نمیشه باورم تویی.....نه.....اینکه چشمای تو نیست

 

تو طاقتت نبود  منو ببینی با چشمای خیس

 

 قد تمومه درد من تو داشتی کهنه مرحمی

 

یه روز بودی مرگ غمم حالا تولد غمی

 

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 و ساعت 17:15 |
دوباره داره بارون میاد ، بارون میاد و خاطراتم تر میشه

دوباره تو زنده میشی و من خودم  وکنارت میبینم

دوباره چشمای خیس شده زیر بارونت منو دیوونه میکنه دوباره ...

    به تو میرسم تو بارون اگه حتی مرده باشی

                                           اگه حتی به غریبه دلتو سپرده باشی

    نازنین شکست من رو پای ساده لوحی نگذار

                                          بذار تو قمار این عشق بازی و تو برده باشی

    واسه من اگرچه مردی بعد ازاون حرفای آخر

                                          اما زنده میشی از نو زیر بارون که میشم تر

   با من تنهای تنها خیلی بد کردی عزیزم

                                         اما تو سرود بارون نمیگم بهت ستمگر

شیشه پنجره را باران شست

از دل من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست....!!!!

پست امروز بارونیه آخه دلم باز بارونی شده آخه نمیشه یه روز بی یاد تو بگذره هرچند تو لایق این یاد نیستی اما من نمی توونم جلوی دلمو بگیرم بارون که میاد .... یاد اون روزا ... حالا توی این بارون باهاش قدم میزنی به اونم میگی عجب بارونی میاد شازده خانومی به اونم میگی ؟؟؟ به اونم میگی نیمکت که خیسه راه داره خیس نشی ؟؟؟ به اونم میگی چتر از من بزرگتر ؟؟؟  اون حرفای قشنگو تو گوش اونم زمزمه میکنی ؟؟؟؟؟

همش دارم فکر میکنم دست یکی تو دستته دارم میمیرم ای خدا فکر میکنم حقیقته

 

 

 

+ نوشته شده توسط شازده کوچولو در شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387 و ساعت 16:35 |


Powered By
BLOGFA.COM